İşletme - tahminsellikten ve yaratıcılıktan uzak eğitim dalı

90'lı yılların başında alabildiğine popüler olan, öss şampiyonlarının, zenginleşmeci Özal çocuklarının, kapağı bir yere atmacıların bir numaralı tercihi olan bu dal acaba ne kadar bilim?

Yalnızca kendini ifade amaçlı kısa yazıların bulunduğu, temel hedefi eğlenceli gözlemler yapmak olan bu blogda elbette amacımız bilimin anlamını ya da amacı üzerine felsefe soluklu bir tartışmaya girişip, bir güzel döşenmek değil.

Sadece sosyal bilimlerin içinde barındırdığı disiplinlerden biraz daha farklı olarak; işletmenin olmuş olanlardan geleceğe dönük olasılıklar çıkarabilmekten ziyade başarılı olmuş uygulamaları biraz allayıp pullayarak, süslü bir anlatımla gelecek vadeden bir uygulamaymış gibi sunma gibi bir fonksiyonu var sanki.

Yaratıcılık, gerçek anlamıyla yaratma yerine değil de süsleme manasıyla kullanılıyormuş gibi.

Yani bal yapmak için uğraşan bir arıdan ziyede, bu balı şu şekilde derledik ve nefis bir mamul oldu diye pazarlamaya çalışan esnaf bir arı gibi..

Gündelik hayat teorileri

An geçmiyor ki etrafımızda olup bitenleri sistematik bir kalıba sokup belli tespitlerde bulunmayalım. Etrafta olup bitenleri, kendimizin, arkadaşlarımızın davranışlarını, kimi zaman kişilerin ruhsal durumlarını, nesneleri, olayları, olguları bol tamlamalı cümlelerle dosyalara koyup hayatın raflarına kaldırmayalım.

Sokaktaki ya da televizyondaki bir insanın davranışlarını benzetecek bir nesne içeren gözlemler, sanki bizi tüm bu sınıflanan insanların üzerinde bir tespit adamı yapıyormuşcasına keyif alıyoruz.

İşte bu blogda yaptığımız şey de, gözlemlerimizi belli bir kalıp çerçevesinde biraz neşeli, biraz protest, biraz duygusal biçimde toplamaktan ibaret.

Çok iyi bir gözlemci ya da fazla zeki olduğumuzdan ileri gelen bir şey değil bu, tümünü kavramak için çok geniş olan hayatın, kendimize ait safhasında tespitler yaparak kendi adımıza anlamayı kolaylaştırmak için sadece...